چهار سال پس از بازداشت،هنوز نتیجه تحقیق در باره ادعای شکنجه اعلام عمومی نشده است

نیویورک – ۲۲ بهمن ماه ۱۳۸۷ – دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز اعلام کردند که محکومیت ۴ وب لاگ نویس توسط دادگاه در تاریخ ۱۵ بهمن ماه ۱۳۸۷ به زندان، شلاق و جریمه نقدی،علیرغم اقرار قوه قضائیه به اخذ اعتراف اجباری از آنها، نقض حقوق آنها از برخورداری از یک دادرسی عادلانه است. این چهار وب لاگ نویس بلافاصله پس از بازداشت در سال ۱۳۸۳اعلام کردند که در دوره بازجویی مورد شکنجه قرار گرفته بودند اما هنوز هیچ تحقیق علنی ای در مورد این ادعاها علیرغم قول یک مقام عالیرتبه انجام نشده است.

امید معماریان، روزبه میر ابراهیمی، شهرام رفیع زاده و جواد غلام تمیمی در مهرماه ۱۳۸۳ دستگیر شدند و بدون هیچ اتهامی در بازداشت ماندند. این چهار وب لاگ نویس اعلام کردند که در دوران بازداشت تحت خشونت های جسمی و روحی بودند در حالیکه بطور طولانی مدت بدون دسترسی به وکیل و خانواده درسلول های انفرادی در بازداشتگاه نگه داشته شده بودند .

پس از آزادی از زندان، سه نفر از این ۴ وب لاگ نویس در ملاقاتی با آیت الله هاشمی شاهرودی؛ رئیس قوه قضائیه خشونت های اعمال شده در دوران زندان را برای ایشان تشریح کردند. در ۳۱ فروردین ماه ۱۳۸۴، کریمی راد؛ سخنگوی قوه قضائیه اعلام کرد که طی یک بررسی رسمی معلوم شده است که این افراد به اعتراف اجباری وادار شده بودند. این سخنگو گفته بود :” در بررسی های انجام شده مشخص شد که یک سری مسامحه کاری ها، سهل انگاری ها و سوء استفاده هایی از زبان و قلم این افراد (وب لاگ نویسان) در نوشتن ندامتنامه ها شده است.”

جو استوراک، معاون مدیر کل بخش خاورمیانه در دیده بان حقوق بشر در مورد احکام صادره برای این روزنامه نگاران گفت: “این احکام با توجه به اذعان قوه قضائیه مبنی بر اینکه شواهد به زور اخذ شده، تکان دهنده هستند. قضات باید تحقیق کنند و متجاوزین را محاکمه کنند نه قربانیان را.”

دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از دادگاه تجدید نظر در تهران خواستند که این احکام را پس بگیرند و خواستار تحقیق در باره شکنجه های مورد ادعای این وب لاگ نویسان شد.
۴
روزنامه نگار در پاییز سال ۱۳۸۵آزاد شدند. معماریان، میرابراهیمی و رفیع زاده در خارج از کشور می باشند و غلام تمیمی در ایران است.

مقامات قوه قضائیه در تاریخ ۱۶ بهمن ماه ۱۳۸۷ به وکلای این وب لاگ نویسان اطلاع داد که شعبه ۱۰۵۹ دادگاه جزایی و انقلاب تهران انها را تا حد ۳ سال و ۳ ماه زندان و شلاق محکوم کرده است. امید معماریان علاوه بر زندان و شلاق به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی نیز محکوم شده است. اتهامات وارده بر این وب لاگ نویسان “مشارکت در تشکیل جمعیت های غیر قانونی”، “عضویت در جمعیت های غیر قانونی”، “تبلیغ علیه نظام”، “نشر اکاذیب” و ” اخلال در نظم عمومی” بوده است.علاوه بر این غلام تمیمی به خیانت به کشور نیز متهم شده است.

وکلای این چهار روزنامه نگار از جمله شیرین عبادی؛ برنده جایزه صلح نوبل به دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفتند که آنها “قطعا به این احکام اعتراض خواهند کرد.”

معماریان، میرابراهیمی و رفیع زاده در تاریخ ۲۱ دی ماه سال ۱۳۸۵ با آیت الله شاهرودی؛ رئیس قوه قضائیه دیدار کردند و شرحی از شکنجه های روحی و جسمی وارده بر خود را به دست بازجویی که خودش را “کشاورز” معرفی می کرد، ارائه دادند. آنها گفتند که بازپرس مسئول پرونده؛ آقای مهدی پور بوده است.

به گفته میر ابراهیمی که در سال ۲۰۰۸به عنوان مشاور در دیده بان حقوق بشر کار می کرد: “ما به آقای شاهرودی اعتماد کردیم. وی به ما گفت که به هیچکس جزئیات زندان خود را نگوئید و من قول میدهم که مسئله شما را حل کنم.”

از قرار معلوم منظور از فشارهای وارده در زندان گرفتن اعترافات برای ربط دادن اصلاح طلبان به اتهامات واهی از جمله اقدام علیه امنیت ملی و جاسوسی بوده است.
(http://www.hrw.org/en/news/2004/12/19/iran-judiciary-uses-coercion-cover-torture)

به گفته این سه روزنامه نگار، هم باز جو و هم بازپرس پرونده مرتبا پیامها و تهدیدهای رئیس دادستان تهران را به آنها ابلاغ می کردند. سخنگوی آیت الله شاهرودی در این زمینه در تاریخ ۲۲ دیماه ۱۳۸۵ اعلام کرد که “آقای شاهرودی دستور ویژه تحیق و بررسی در مورد این بازداشتها را داده و اگر ادعای بازداشت شدگان در هر سطحی ثابت بشه و حقیقت داشته باشد ما متخلفین را به محاکمه می کشیم” . اما تا به امروز دولت هیچ اقدامی در تحقیق و بررسی عمومی انجام نداده و هیچ اطلاعی در مورد محاکمه و مجازات متخلفین نداده است.

هادی قائمی؛ همآهنگ کننده کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد این پرونده ها گفت:” بنظر می رسد که یا قضات در ایران به حرف آیت الله شاهرودی گوش نمی کنند یا اینکه ایشان به قولی که داده و گفته که شکنجه ها را مورد بررسی قرار میدهد نه اینکه وب لاگ نویسان را محاکمه کند، پایبند نیست.” قائمی همچنین گفت :”این ۴ روزنامه نگار شجاعانه برای دفاع از حقشان ایستادگی کردند. حالا زمان آن است که قوه قضائیه در ایران برای برقراری عدالت ایستادگی کند.”

دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران بسیاری از موارد اعترافات اجباری، بازداشتهای خودسرانه و شکنجه در زندان را علیه فعالان سیاسی ، روزنامه نگاران و هر کسی که بعنوان منتقد شناخته می شود، مستند کرده است.
(http://www.hrw.org/en/reports/2008/01/06/you-can-detain-anyone-anything-0)