ماموران امنیتی مانع آزادی دانشجویان زندانی شدند.

۵ خرداد ۱۳۸۸-  شش نفر از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر که بصورت گروهی در تاریخ های ۱۷ بهمن ماه و ۶ اسفند ماه ۱۳۸۷ بازداشت شده بودند، پس از آزادی با وثیقه گزارش دادند که مورد بازجویی های شدید، ضرب و شتم های طولانی مدت و شکنجه  قرار داشتند تا  به فعالیت های غیر قانونی اعتراف کنند.

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران، این دانشجویان بازداشتی، برای اعتراف به رابطه با امریکا، اسرائیل و گروه مجاهدین خلق که سابقه نظامی گری داشته و یک سازمان تروریستی تلقی می شود، تحت فشار بودند.

سه دانشجو همچنان در بازداشت مانده اند. عباس حکیم زاده و مهدی مشایخی به دستور مقامات امنیتی در وضعیت خطرناکی در بازداشت هستند و آنگونه که گزارش شده از مسعود دهقان هیچ خبری در دسترس نیست.

ارون رودز؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد بازداشت دانشجویان گفت:”هیچکس نمی تواند این را بپذیرد که دانشجویان بیگناهی که در چارچوب حقوق تضمین شده بین المللی خود فعالیت می کنند، بطور غیر قانونی بازداشت شده و مورد بدرفتاری قرار بگیرند، و برای اعتراف به جرایم عمده امنیت ملی اینچنین شکنجه شوند.”

رودز همچنین تاکید کرد که ” این دانشجویان از دسترسی به وکیل محرومند و مقامات امنیتی در روند قضایی پرونده های آنها مداخله می کنند. دولت ایران و مقامات مسئول باید در برابر سلامتی و امنیت جانی این جوانان پاسخگو باشند.”

مادر عباس حکیم زاده که موفق شد در ده روز گذشته دو بار با وی ملاقات کند، به کمپین بین المللی حقوق بشر گفت که پسرش مورد ضرب و شتم و شکجه قرار گرفته و در وضعیت بد جسمانی و سلامتی روانی است. عباس حکیم زاده از بیماری نخاع رنج می برد و قبل از بازداشت مورد عمل جراحی قرار گرفته بود و دارای لکنت زبان است. به گفته مادر عباس، او بخاطر فشارها و بدرفتاری هایی که با او شده بود، در ملاقاتی که داشتند اصلا قادر به صحبت کردن نبود.عباس حکیم زاده در بند ۲۰۹ زندان اوین در سلول انفرادی بسر می برد و همچنان بازجویی می شود.

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران همچنین گزارش هایی دریافت کرده مبنی بر اینکه مهدی مشایخی که هنوز در بازداشت است، بخاطر فشارهای وارده در زندان، دچار مشکلات روحی شده است.

قاضی حیدری فر؛ معاون قاضی حداد که مسئول پرونده های دانشجویان است، به خانواده این دو جوان گفت که حکیم زاده و مشایخی با بازجویان همکاری نمی کنند و علیرغم قولی که برای آزادی این دو داده بود که ۴ روز پیش آزاد شوند، گفت که مقامات امنیتی اجازه آزاد کردن آنها را نداده اند. او همچنین به خانواده این دو دانشجوی زندانی گفت که احتمالا آنها را بعد از انتخابات آزاد خواهند کرد.

به خانواده عباس حکیم زاده اطلاع داده شد که شعبه ۳۰ دادگاه انقلاب روز چهارشنبه ۶ خرداد ماه پرونده حکیم زاده را بررسی خواهد کرد. یوسف مولایی؛ وکیل عباس حکیم زاده، در نشستی در ۲۸ اردیبهشت ماه در دفتر تحکیم وحدت گفت: “من یک وکیلی هستم که نقشی ندارم و هیچ پاسخ متناسبت وضعیت پرونده دریافت نکرده ام. با توجه به اینکه مدت بازداشت بسیار طولانی شده است، می توانم حدس بزنم که احتمالا دلایل پرونده طوری باشد که قابل قبول نباشد و برای همین دوره تحقیقات مقدماتی پشت درهای بسته طولانی شده است.  وضعیت دانشجویان همه در وضعیت خوبی نیست. این بخاطر این است که حتی اگر دلیلی نیست از طریق اعتراف دلیل ساخته شود،  در شرایطی که آنها هیچ دسترسی به وکلای خود ندارند.”

شش دانشجو از ده دانشجوی بازداشت شده با وثیقه آزاد شده اند. کورش دانشیار، حسین ترکاشوند، اسماعیل سلمان پور، نریمان مصطفوی و یاسر ترکمان هر کدام با وثیقه های بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون تومان در روز ۵ اردیبهشت ماه ۱۳۸۸ و احمد قصابان با وثیقه ۲۰۰ میلیون تومان در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ماه ۱۳۸۸ آزاد شدند. مجید توکلی که وثیقه آزادی اش تودیع شده است، همچنان در زندان بسر می برد.

ارون رودز در باره شیوه برخورد با دانشجویان گفت: “نقض حقوق دانشجویان برای ساکت کردن آنها و ترساندن سایر دانشجویان نه تنها در تناقض با الزامات بین المللی حقوق بشر ایران است بلکه یک سیاست ناکارآمد از منظر سیاسی و اجتماعی است.” ارون تاکید کرد که ” ما به این دستگیری ها معترض هستیم و خواستار پایان دادن به آنها و آزادی فوری همه دانشجویان بازداشتی هستیم. همه اتهامات وارده به دانشجویان که دارای منشاء بارز سیاسی هستند باید لغو بشوند.”