به دنبال اعدام دو تن از زندانیان سیاسی که با دریافت حکم محاربه به اعدام محکوم شدند، کمپین مدافعان حقوق بشر در ایران از از عبدالفتاح سلطانی یکی از وکلای برجسته ایرانی و عضو کانون مدافعان حقوق بشر پرسیده است که این حکم بر طبق قوانین ایران شامل چه نوع متهمینی می شود؟ سلطانی در پاسخ به کمپین گفت: « مقررات محاربه در شرع شرطش این است که فرد حتما کار مسلحانه انجام بدهد. در همه کتب فقهی به این مطلب تصریح شده است. در مواد ۸۶ و ۸۹ قانون مجازات اسلامی ایران هم چند شرط برای آن گذاشته شده و از جمله تصریح شده که اگر گروهی تشکیل شده باشد که کار آن مبارزه مسلحانه باشد -یعنی خط و مشی آن مسلحانه باشد- و درنهایت اگر کسی عضو این گروه مسلح و یا هوادار ان باشد، اگر اقدام موثری در راستای اهداف آن گروه مسلح کند به او هم محاربه می گوید. یعنی باید خودش حتما مسلحانه کرده باشد یا باید هوادار ویا عضو یک گروه مسلح باشد و در جهت آن گروه مسلح، حتما اقدامات موثری انجام داده باشد اگر این شرط ها محقق نشود محاربه معنی ندارد.»

با توجه به دریافت حکم محاربه از سوی یکی از تظاهرکنندگان که به دلیل پرتاب سنگ در جریان تجمعات و اعترضات پس از انتخابات به محاربه محکوم شده است، محمدامین ولیان،  از سلطانی پرسیده ایم آیا چنین فعلی می تواند محاربه را به همراه داشته باشد؟

«قطعا نه!  قطعا نه. اگر فرد دستگیر شده هوادار ویاعضو یک گروه مسلح باشد یا در راستای آن گروه مسلح این کارها را کند می تواند در قالب محارب با او برخورد کنند. اگر یک فرد عادی باشد که به هردلیل از جمله اینکه عصبانی شده یا تندروی کرده باشد و در حداینکه شیشه شکانده باشد و یا تخریب کرده باشد و کسی را زخمی کرده باشد می توان با او برخوردقانونی کرد اما عمل او حکم محاربه ندارد.»