سارا شورد، یکی از سه آمریکایی که در سال ۱۳۸۸ درایران دستگیر شده بود؛ در یک مصاحبۀ اختصاصی با کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: “من قطعا از آزادی کلیۀ زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران حمایت می کنم.” جاش فتال و شین باور هفتۀ گذشته از زندان اوین آزاد شدند. بلافاصله پس از ورد به نیویورک، آنها از سیستم قضایی ایران، وضعیت زندان اوین، و از شنیدن صدای فریاد زندانیانی که مورد ضرب و شتم ماموران قرار گرفته بودند انتقاد کردند.

وقتی از سارا شورد سوال شد که آیا با هیچ زندانی دیگری در طول حبس خویش در زندان اوین در تماس بوده است وی گفت: “من نمیتوانم بطور قطعی راجع به سایر زندانیان اوین سخن بگویم، چون به من اجازۀ ارتباط برقرار کردن با آنها را نمیدادند.” وی افزود: “اما از زمانی که آزاد شده ام، تحقیقاتی رادر این زمینه به عمل آورده ام و شاهد نقض فاحش حقوق بشر بوده ام. این کار باعث شده احساس تنهایی کمتری بکنم. باعث شد که حس کنم شین و جاش و من نه از طریق انتخاب، بلکه از طریق سرنوشت به درون یک تلاش بزرگتر برای دفاع از حقوق بشر در ایران وارد شده ایم. و این چیزی است که ما خیلی خیلی خوشحال هستیم که حال که هر سه نفرمان آزاد هستیم، از آن به صورت آشکارحمایت کنیم .”

وقتی از سارا شورد سئوال شد که آیا به دلیل تابعیت آمریکایی اش با آنها متفاوت رفتار شده بود وی به کمپین گفت که وی خوش شانس بوده است: “من فکر می کنم رفتاری که با شین و جاش شد بیشتر شبیه رفتاری بود که با زندانیان ایرانی در زندان می شود.” خانم شورد افزود: ” من فکر می کنم رفتاری که با بعضی از زندانیان میشود بدتر است و با بعضی ها هم رفتار بهتری میشود، مانند کسانی که قادر به دسترسی به وکلای خویش بوده اند و یا کسانی که زودتر به روند قضایی دست یافته اند. بنا بر این من اعتقاد ندارم که با ما رفتار ویژه ای شد، اگرچه که تصور می کنم ما خوشبخت بودیم چون اکنون ما واقعا آزاد هستیم.”

این سه آمریکایی ادعای مقامات ایرانی مبنی بر جاسوس بودن خویش را رد می کنند و می گویند که بیگناه بودند و قوۀ قضاییۀ و یا وزارت اطلاعات ایران هرگز هیچگونه مدرکی دال بر جاسوسی آنان ارائه نکرده است.

شورد به کمپین گفت: “آنچه که شین و جاش و من با قوۀ قضاییۀ ایران تجربه کردیم یک شوخی کامل با عدالت بود.” وی افزود: “به ما هرگز اجازۀ ملاقات خصوصی با وکیلمان داده نشد. به ما و مخصوصا به شین و جاش چندیدن بار گفته شد که به دادگاه میرویم و تا دو سال پس از دستگیری هرگز این اتفاق نیفتاد. هیچگونه سندی هرگز بر علیه ما ارائه نشد ، چون هیچ مدرکی وجود نداشت و ما کاملا بیگناه هستیم.”

در خصوص اینکه برنامۀ آیندۀ وی چیست، سارا شورد گفت: “من قطعا از آزادی کلیۀ زندانی سیاسی و عقدیتی در ایران حمایت می کنم.”