مسعود شفیعی:«سه سال می شود که نتوانستم کار کنم. پاسپورتم را هم گرفتند و ممنوع الخروجم کردم. در پاسپورت من حتی مهر خروج خورده یعنی الان من خارجم.»

مسعود شفیعی، وکیل و فعال حقوق بشر که پس از وکالت سه کوهنورد آمریکایی در سال ۱۳۹۰ بارها برای بازجویی به وزارت اطلاعات احضار و  پس از آن ممنوع الخروج شد به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: ««سه سال است که نتوانسته‌ام کار کنم. پاسپورتم را هم گرفتند و ممنوع الخروجم کردند. در پاسپورت من حتی مهر خروج خورده، یعنی الان من خارج از کشور هستم و اگر مشکلی برایم پیش بیاید یعنی در خاک ایران نبوده‌ام.» 

مسعود شفیعی، وکالت پرونده سه کوهنورد آمریکایی ( سارا شورد، جاش فتال و شان بایر) را به عهده داشت که این سه تن با رفع اتهام و آزادی در مهر ماه ۱۳۹۰ به آمریکا بازگشتند. اما چند روز پس از خروج موکلان آقای شفیعی از ایران، ماموران وزارت اطلاعات آقای شفیعی را احضار و بازجویی کردند.

ماموران اداره اطلاعات با ورود به منزل این وکیل در تاریخ ۵ مهرماه ۱۳۹۰ و تفتتیش وسایل خانه اش، او را به اوین بردند و در آنجا وی چند ساعت تحت بازجویی قرار گرفت. هفتۀ بعد از آن در فرودگاه امام خمینی و درحالی که عازم به خارج از کشور بود گذرنامۀ وی ضبط شد و به او گفته شد که ممنوع الخروج است.

مسعود شفیعی به کمپین گفت: «ده روز پیش به دفتر آقای محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضاییه برای پیگیری مراجعه کردم. مسول دفترایشان گفت او نیست و من باید نامه بنویسم. طی نامه ای مطالباتم را نوشتم اما در عمل هیچ اتفاقی نیفتاده است و تمام درخواست های من برای حق کار و گرفتن پاسپورتم بی پاسخ مانده است.»

آقای شفیعی در پاسخ به اینکه آیا به او به طور مستقیم گفته شده که حق کار کردن ندارد و یا پروانۀ وکالتش باطل شده است به کمپین گفت: «هیچ دستور خاصی کسی به من نداده است که کار بکنم یا نکنم. اما در طول سه سال این طور بوده که وقتی موکلینی به سراغم می آیند یا تلفنی با من تماس می گیرند که وکالت پرونده شان را به عهده بگیرم و من هم قبول می کنم در جلسه بعدی می گویند نمی توانند که من را به عنوان وکیل پرونده قبول کنند. می گویند برای انتخاب من تحت فشار گرفته اند.» 

آقای شفیعی وکالت پرونده برخی فعالان سیاسی و کارگری مانند آرش و کامیار علایی، کیان تاجبخش، رسول بداقی و رضا شهابی را به عهده داشته است.

این وکیل پرونده های سیاسی  به کمپین گفت:‌«مهم این است که من هنوز خودم نمی دانم جرمم چیست. مساله اصلی چیست و هیچکس هم پاسخگو نیست.»

این وکیل دادگستری ادامه داد: «آخرین کسی که می خواست من وکالت پرونده اش را قبول کنم یک ماه پیش یک نوکیش مسیحی بود، اما بعد از جلسۀ دوم صحبت کردن خانواده اش گفتند که آنها معذورند. حتی آنقدر ترسیده بودند که گفتند نمی توانند بیشتر توضیح بدهند.»

مسعود شفیعی با اظهار اینکه فکر می کرده پس از ریاست جمهوری روحانی اوضاع فرق می کند و ممنوعیت کاری او برداشته می شود به کمپین گفت:‌« من یکی از کسانی بودم که به روحانی رای دادم. به امیدی که کسی است که حقوق را می شناسد و قول های خوشایندی دارد می دهد. خوش بین بودم و به همین دلایل هم رای دادم اما متاسفانه پس از رییس جمهور شدن به قول هایشان عمل نکردند. من بعد از ریاست جمهوری ایشان یک نامه به شخص ایشان هم نوشتم که بی پاسخ ماند.» 

مسعود شفیعی مرداد ماه ۱۳۹۱ در گفتگویی با کمپین با طرح  فشارها گفته بود حتی اتاق خوابش هم شنود می شود و تمام رفت و آمدهای او کنترل می شود. او همچنین با اشاره به صحبت های خواهر امیر حکمتی، زندانی‌ای که اکنون در اوین به سر می برد به کمپین گفت: « خواهر آقای حکمتی به من گفت که قاضی پرونده گفته است من نمی توانم هیچ پرونده ای را قبول کنم. آخر ایشان با کدام مجوز چنین کاری را می کند؟»