'

Close

logo

وبلاگ/آخرین خبرها ۱۳۸۸٫۱۱٫۲۴

شکنجه پسر کروبی: تایید نقش لباس شخصی‌ها در آزار واذیت بازداشت‌شدگان

Print This Post

    

با دستگیری پسر۳۷ ساله مهدی کروبی، کاندیدای معترض ریاست جمهوری در روز ۲۲ بهمن وشکنجه وی درمسجدامیرالممومنین تهران توسط لباس شخصی‌های بسیجی بار دیگر موضوع آزار واذیت بازداشت‌شدگان خود را به بارزترین شکل ممکن نشان داد. پس از انتخابات هنگامی که نیروهای لباس شخصی و بسیجی با دستگیری بسیاری از تظاهرکنندگان و انتقال آنها به پایگاه‌های بسیج و مساجد به ضرب وشتم آنها پرداختند، مسوولین کشوراز قبول کردن مسوولیت چنین اعمالی سرباز زدند. مهدی کروبی خود بارها با گزارش شکایت‌های مردمی از تجاوز و آزار جنسی و ضرب وشتم بازداشت‌شدگان از مسوولان عالی رتبه کشور از جمله رییس قوه قضاییه و رییس مجلس خواست که به شکایات مردمی رسیدگی کنند. در برابر اصرار مهدی کروبی کمیته سه نفری قوه قضاییه و کمیته تحیق وتفحص مجلس به انکار این شکایات و بدرفتاری‌ها پرداخت.

با این وجود نامه فاطمه کروبی، همسرمهدی کروبی، به علی خامنه‌ای رهبر ایران وشرح وقایعی که بر پسرش رفته جای تردیدی در خصوص اعمال سیستماتیک بدرفتاری و شکنجه بازداشت شدگان باقی نمی‌گذارد. فاطمه کروبی در بخشی از این نامه از شکنجه جسمی و حتی تهدیدماموران به تجاوز جنسی سخن گفته است. وی در مقدمه این نامه با اشاره به کارنامه خود در جمهوری اسلامی هدف از انشای نامه را «پیشگیری از جنایاتی که علیه افراد دیگر» ممکن است رخ بدهدمطرح کرده و در شرح آنچه بر پسرش رفته است آورده است:

«فرزند سوم ام علی که در سن ۲ سالگی دستگیری و محکومیت ۵ ساله پدر را در شمیران تجربه کرده بود، در کنار پدرش در راهپیمائی ۲۲ بهمن به رسم همه ساله شرکت کرد. همه گروه های سیاسی و شخصیت های هر دو جریان از مردم برای شرکت در این راهپیمائی بزرگ دعوت کردند و از آنان خواستند با پرهیز از افراط گرائی و خشونت زبانی و فیزیکی بطور آرام شرکت کنند. متاسفانه خشونت طلبان که حیات سیاسی و اقتصادی خود را در خشونت و بحران می بینند با دستور به پیاده نظام های بی هویت به همسرم این یار دیرینه امام و مردم یورش بردند که ابعاد آن را همگان می دانند. اینجانبه که برای شرکت در راهپیمائی رفته بودم با فاصله ای اندک شاهد آنچه گذشت بودم. در همان موقع، علی به جرم نانوشته شرکت و کمک به حفاظت از پدر دستگیر و به مسجد امیر المومنین (ع) برده شد و در خانه خدا این محل امن الهی در کنار سایر بازداشت شدگان کتک خورد و ناسزا شنید. هنگامیکه اسامی بازداشت شدگان را یادداشت می کردند، اوباش هائی که امروز در لباس ضابطان قرار گرفته اند به هویت علی پی بردند و پس از ده دقیقه و کسب اجازه از مسوولان ارشد خود، او را از جمع جدا کرده و بشدت مورد ضرب و جرح قرار دادند. این از خدا بی خبران مکان امن الهی را به شکنجه گاه فرزندان مردم تبدیل کردند. آنان در کنار ضرب و جرح شدید فیزیکی علی با بکارگیری سخیف ترین و زشت ترین الفاظ نسبت به فاطمه و مهدی کروبی او را تحت فشار روحی قرار دادند و در قبال اعتراض علی نسبت به آن اهانت ها و شکستن حرمت مسجد، نه تنها خشونت فیزیکی و زبانی را افزایش دادند بلکه این مرد ۳۷ ساله را در خانه خدا تهدید به … کردند – مجازات ارتکاب آن فعل در قانون مجازات اسلامی مرگ است. خدا می داند این جماعت وقیح با دست بازی که دارند بر سر جوانان کم سن و سال این کشور چه آورده و می آورند. براستی که زبان و قلم از بیان وحشی گری این قوم که این روزها بر فرزندان این مرز و بوم حاکم شده اند قاصر و ناتوان است.»

در ادامه این نامه آمده است:« دستگیری علی فتح الفتوحات این جماعت بی هویت بوده که با افتخار و برای مرعوب کردن سایر بازداشت شدگان او را شکنجه می کردند. در هنگام انتقال بازداشت شدگان آنان علی را از جمع جدا کرده و به گارد ویژه به سرکردگی افراد فاسدی می سپارند که دور جدید شکنجه او آغاز می گردد. در هنگام شکنجه از او فیلم گرفته و با افتخار از اینکه فرزند مهدی کروبی در اسارت آنان است با زشت ترین الفاظ به مهدی کروبی و خانواده او توهین می کنند. هنگامیکه دستور انتقال و آزادی علی به پایگاه خیابان شهید مطهری می رسد، مامور شکنجه ضمن اظهار تاسف می گوید اگر ۲۴ ساعت دیگر اینجا بودی جنازه ات را تحویل می دادم. البته جا دارد از رفتار انسانی افسران پایگاه شهید مطهری و تلاش آنان در جهت درمان علی تشکر شود. برای نجات سایر بازداشت شدگان ایشان آمادگی دارند جزئیات بیشتر را در اختیار هر مقامی که صلاح بدانید قرار دهند.»

فاطمه کروبی با ابراز تاسف از اینکه قوه قضاییه مستقل عمل نمی کند و مجلس نیز از حقوق مردم دفاع نمی کند نامه خود را این چنین به پایان برده است:« آین رنجنامه برای علی نیست زیرا او امروز تحت درمان و در کنار خانواده اش است. این نوشته برای آن است که جنابعالی تا دیر نشده به دادخواهی فرزندان بی نام و نشان این کشور بویژه دستگیر شدگان جوان اخیر برسید. پیش از آنکه کامران ها و محسن های دیگر زیر شکنجه این افراد بی مسئولیت جان دهند و حیثیت این کشور و نظام را به چالشی اساسی بکشانند، تدبیری نمائید. امروز متاسفانه شاهد قوه قضائیه مستقل و مقتدر که بتواند به تظلم خواهی مردم رسیدگی کند و یا مجلسی توانمند که بخواهد به حمایت از حقوق مردم مبادرت کند نیستیم، فلذا از حضرتعالی خاضعانه و مصرانه می خواهم بداد مردم و ظلمی که بر آنان می رود برسید و از مسوولان قضائی بخواهید که چرا به جنایت آمران و عاملان اصلی جنایات کهریزک و سایر بازداشتگاه ها رسیدگی نمی کنند که اگر به دستور بجای جنابعالی در قبال کهریزک بدرستی عمل کرده بودند، امروز قطعا شاهد تکرار مجدد آن نبودیم .

منبع نامه و عکس: سحام نیوز



نظرتان را اینجابنویسید

نظرات شما

You must be logged in to post an
interactive video comment.

مطالب جدید

حقوق اکادمیک

درخواستها برای آزادی موسوی، کروبی، و رهنورد در اولین سالگرد حصر خانگی آنان افزایش می یابند

طی چندسال گذشته، دانشگاه های ایران تجربه جدید از مداخله دولت در امورآکادمیک را تجربه کرده اند که به نوعی از آن به عنوان ” انقلاب فرهنگی دوم ” یاد می شود. سیاست های دولت کنونی در حوزه های گوناگون موجب تجاوزات آشکار به حقوق اکادمیک گردیده که با مخالفت جامعه دانشگاهی مواجه شده است.

 
_____________________________________

بیشتردرباره این موضوع ... حقوق اکادمیک


حقوق کارگری

کارگران ومعلمان ایرانی از بسیاری از حقوق بنیانی کارگران چنانکه در استانداردهای بین المللی بر آن تاکید شده دورنگهداشته شده اند. آنان از حقوق اساسی که در عمل و نیز درقوانین کارگری بر آن تصریح شده محروم شده اند. کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران با پوشش محدودیت های این حوزه تلاش می کند تا وضعیت موجود را آنچنان که هست بنمایاند.

—————————————————————

بیشتردرباره این موضوع ... حقوق کارگری


حقوق زنان

جنبش حقوق زنان در یکی از زنده ترین بخش های جنبش های اجتماعی در ایران امروز به شمار می رود. زنان ایرانی با ساختن پایه های جنبش خود در میان لایه های مختلف اجتماعی با تبعیضات حقوقی جنسیتی در جامعه خود مبارزه می کند. دولت ایران به صورت مداوم فعالان حقوق زن را با آزار واذیت و تعقیب حقوقی قرار می دهد.

 
_____________________________________

بیشتردرباره این موضوع ... حقوق زنان