محمدنوری زاد به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که از وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران به خاطر «دزدیدن» اموال شخصی و استفاده از آنها بدون اجازه وی که به تعبیر این مستندساز غیرقانونی، غیرشرعی وغیردینی بوده است شکایت خواهد کرد.

به دنبال انتشارویدیویی از محمدنوری زاد فیلمساز و منتقد سیاسی روی وب سایت یوتوب، این زندانی پس از انتخابات سال ۸۸ در مصاحبه ای با کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که این فیلم از عکس ها و فیلم هایی ساخته شده است که هنگام بازداشت مامورین همه آنها را با خود بردند. این مستندساز به کمپین گفت که ازماموران وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران که در این عمل دخیل بوده اند شکایت خواهد کرد. آقای نوری زاد با «دزدی» خواندن این عمل به کمپین گفت در حال ساختن فیلمی محرمانه برای رهبر ایران بوده است که روی همه پلان های فیلم ضبط شده نوشته شده بود «فیلمی محرمانه برای رهبر». این منتقد سیاسی که طی ماه های گذشته در شرح وضعیت کنونی جامعه و زندان ها نامه های متعددی را به رهبر ایران نوشته است با ابراز اینکه توانایی شکایت از کسانی که بدون اجازه از لوازم و فیلم های شخصی او استفاده کرده اند را نداشتند به کمپین گفت: «من حتما به دادگاه می روم و شکایت می کنم اما شکایت من باعث خنده آنها می شود و به جای نخواهد رسید. با این حال کار خودم را می کنم.»

این مستندساز در خصوص اینکه از چه نهادی دقیقا شکایت خواهد کرد، گفت: « من از اداره اطلاعات سپاه پاسداران شکایت می کنم. آنها بودند که ابزار فیلم برداری من را از خانه پدریم برده اند و از تصاویر خصوصی ام استفاده کردند. وقتی به منزل ریختند، من در محل فیلم برداری یعنی در حیاط خانه بودم که ده نفر آمدند آنجا و وسایلم را برداشتند و هشت نفر هم همزمان به داخل منزل رفتند و چیزهای دیگر را برداشتند و بردند.»

محمدنوری زاد به کمپین گفت: « اینها فیلم های به سرقت رفته شده من است. من داشتم فیلمی محرمانه برای رهبر می ساختم که اینها ریخته اند داخل خانه و آنها را دزدیدند. آنها می توانند که هر چه در این فیلم ها درباره جاسوسی و وطن فروشی من است بر علیه ام پرونده سازی کنند. اما وقتی کامپیوتر شخصی من را از خانه ام می دزدند که عکس ها و فیلم های خانوادگی و شخصی من هم در آن ها است مجاز نیستند که برعلیه من استفاده کنند. نه به لحاظ اسلامی و دینی، بلکه به لحاظ انسانی و حتی قانونی. این جز ابتدایی ترین حقوق و اخلاق انسانی است.»

مامورین امنیتی و اطلاعاتی طی چند سال گذشته با استفاده از فیلم های شخصی و آلبوم های عکس خصوصی دستگیر شدگان و یا بخش های مونتاژ شده ای از فیلم های بازجویی به تخریب شخصیت زندانیان حتی زمانی که از زندان خارج شده اند، پرداخته اند.

درفیلمی که روز شنبه ۱۹ آذرماه با استفاده از فیلم ها و عکس های شخصی محمدنوری زاد تدوین و روی یوتوب قرار داده شده بود، بخش هایی از نظرات وی در زمانی که در روزنامه کیهان مشغول به کار بود مطرح شد که در آن به ستایش رهبرایران می پردازد. بر اساس گفته های این مستند ساز، ابوذر نوری زاد پسر وی در ساختن مستند یاد شده برای رهبر ایران به او کمک می کرده است. او پس از اتمام فیلم برداری فیلم به خارج از کشور سفر کرده است. تدوین کنندگان با استفاده از برش هایی از مطالب آقای نوری زاد تلاش می کنند او را به ارتباط با دشمنان حکومت متهم کنند.

محمد نوری زاد در ادامه درخواستش از فعالان حقوق بشر برای شکایت از وضعیت او گفت:« از طرف من شکایت کنید که این ها وسایلم را از خانه ام دزدیدند و از فیلم های خصوصی من که در کامپیوتر شخصیم بوده بر علیه من دارند استفاده می کنند. فیلمی که شخصی و محرمانه بوده است. این حرکت خیلی ناجوانمردانه است. آنها می توانند از کارهای خلافم هر چقدر می خواهند بر علیه ام استفاده کنند اما چرا از وسایل شخصی ام بر علیه خودم استفاده می کنند. اگر من را در حال جاسوسی دستگیر می کردند یا فیلمم را ضبط می کردند که من مثلا در حال صحبت و ارتباط با عده ای بودم، حرفشان درست بود. اما من داشتم در خانه پدریم فیلمی از دوران زندانم می ساختم که روی تمام پلان های فیلمم نوشته بودم فیلمی محرمانه برای رهبر ، نویسنده و کارگردان محمد نوری زاد. »

محمد نوری زاد در توضیح فیلمش گفت« چیزی که شما در فیلم پخش شده در این روزها دیدید، دکوری است که من در روزهای که در خانه روستایی پدر و مادرم بودم ساختم. من حدود ۸۰ روز در خانه پدریم بودم و فرصت کافی برای ساخت دکور و ساختن فیلم برای رهبر بودم. من این فیلم ها را بدون اینکه خبرو تصویری از آنها را پخش کنم ساختم و به تعبیری محرمانه بود.»

این مستند ساز گفت:«من از رنج خودم در ایام سلول انفرادی در این فیلم گفتم در حالیکه سارقان یعنی سپاه پاسداران آن را دزدیدند و تکه های دیگری به آن اضافه کرده اند و حالا بر علیه من دارند استفاده می کنند و می خواهند من را تخریب کند،‌مثلا می خواهند بگویند که من قبلا آدمی بودم که در روزنامه کیهان مطالب های آنچنانی می نوشتم و حالا مواضع خود را تغییر دادم. می خواهند بگویند پسرم که در ساخت فیلم به من کمک کرده است، حالا از کشور فرار کرده و به خارج رفته است.»

محمد نوری زاد در پاسخ به این سوال که به نظر می رسد در همان چند تکه از فیلم، او دارای حال روحی مساعدی نیست، گفت:« کسالت، بیماری، عدم نشاط و افسردگی همیشه با زندانی است به خصوص وقتی زندانیان مدت طولانی در انفرادی بمانند. مثلا من بیش از ۶۰ روز در انفرادی بودم و طبیعتا این ایام به شدت آدم را افسرده می کند من در آن روزها در انفرادی سعی می کردم که با ورزش کردن روحیه خودم را حفظ کنم.»

این مستندساز همچنین در خصوص اینکه آیا در روزهای که زندان بوده به او قرص های داده می شده که روی ذهن و اعصاب تاثیر بگذارد،‌ گفت:« به تناسب کسالت و بیماری ها دکترهای زندان قرص می دادند. سیستم پزشکی آنجا سیستم منصفی بود. مثلا اینکه از لحاظ داروی بخواهند ناجوانمردانه آسیب به زندانیان بزنند نه من چیزی دیدم و نه شنیدم. تیم پزشکی آنجا مستقل از تیم امنیتی و اطلاعاتی است. و آنها آدم های منطقی هستند.» او افزود: « صحنه های بوده که من با دوربین حرف زدم، این فیلم ، کامپیوتر من را دزدیدند که فیلم های از خانواده من و خصوصی است و سارقان یعنی سپاه ، عکس ها. سر هم کردند اینها را و علیه من ساختند و احتمالا این سریال می شود چون فیلم ها خیلی زیاد بود و احتمالا این اولین قسمتش بود است.»

این مستندساز به دلیل طولانی بودن پلان های که در خانه پدریش از خود گرفته است احتمال داد که شاید تکه های دیگری از فیلم را دوباره بر علیه او استفاده کنند و این روند فعلا ادامه داشته باشد. درنهایت محمد نوری زاد در پاسخ به این سوال که آیا همچنان به رهبر جمهوری اسلامی نامه خواهد نوشت، گفت: « حتما نامه نوشتنم را ادامه می دهم. حداقل تا نزدیک انتخابات هفته ای یکبار به رهبر نامه می نویسم. »