کشتن آینده؛ جان باختن بیش از ۲۰۰ کودک در دیماه خونین ۴۰۴
پنجشنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۴- دستکم ۲۱۶ کودک در جریان سرکوب خشونتبار اعتراضات سراسری در دیماه ۱۴۰۴ به دست نیروهای جمهوری اسلامی کشته شدهاند.
در جریان این سرکوب، نیروهای امنیتی با استفاده از گلوله جنگی، سلاحهای نظامی، چاقو و قمه، هزاران شهروند معترض را به قتل رساندند. همچنین صدها کودک بهطور خودسرانه بازداشت شده، در معرض ناپدیدسازی قهری قرار گرفته و از دسترسی به خانوادهها و وکلای خود محروم شدهاند.
به گفته بهار قندهاری، مدیر ارتباطات در کمپین حقوق بشر ایران،:«اگر جامعه جهانی در برابر کشتار بیش از ۲۰۰ دانشآموز که با گلوله کشته و بهصورت مخفیانه دفن شدهاند، واکنش قاطع نشان ندهد، راه را برای ارتکاب فجیعترین جنایات در فضایی از مصونیت هموار میکند.»
وی افزود:«صدها کودک جان باختهاند و صدها کودک دیگر در بازداشت بهسر میبرند و در معرض خطر شدید نقضهای جدی حقوق بشر هستند. این یک وضعیت اضطراری حقوق بشری است و جامعه بینالمللی باید فوراً با اعمال فشار هماهنگ دیپلماتیک و سیاسی، آزادی فوری تمامی کودکان بازداشتشده و آغاز تحقیقات مستقل برای پاسخگو کردن عاملان این کشتارها را مطالبه کند.»
با توجه به گستردگی خشونتها، تداوم سرکوب و قطع گسترده ارتباطات، آمار واقعی قربانیان بهمراتب بیش از ارقام فعلی برآورد میشود. تاکنون دستکم ۶۵۰۶ نفر از معترضان کشته شدهاند و علاوه بر ۲۱۵ کودک، بررسی بیش از ۱۱٬۷۳۰ مورد مرگ دیگر همچنان ادامه دارد.
مرکز حقوق بشر در ایران از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، شورای حقوق بشر، گزارشگر ویژه در امور ایران، یونیسف و دولتهای جهان میخواهد که:
کشتار هدفمند کودکان توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی را بهطور قاطع محکوم کنند؛
تحریمهای هدفمند علیه مسئولان این جنایات اعمال کرده و از سازوکار صلاحیت قضایی جهانی برای تعقیب آنان استفاده کنند؛
خواستار اعلام فوری اسامی، محل نگهداری و وضعیت تمامی کودکان بازداشتشده و تضمین دسترسی آنان به خانواده و وکلای منتخب شوند؛
آزادی فوری و بیقید و شرط تمامی کودکان بازداشتشده را مطالبه کنند؛
این موارد نقض را به کمیته حقوق کودک سازمان ملل و سازوکارهای بینالمللی مرتبط با ناپدیدسازی قهری ارجاع دهند.
خشم و اندوه گسترده نهادهای صنفی معلمان
در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ ، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، علیرغم فشارها و تهدیدهای شدید، اسامی ۲۰۰ دانشآموز کشتهشده را منتشر کرد و از نهادهای بینالمللی خواست به مسئولیت خود در قبال حفاظت از کودکان و بررسی این نقضهای فاحش عمل کنند.
در این بیانیه آمده است:
«این ۲۰۰ کودک—هر یک دانشآموزی با رؤیا، حق و آینده—با گلوله، محرومیت و خشونت سازمانیافته از میان رفتند. این مرگها حوادثی پراکنده نیستند، بلکه نتیجه سیاستی عامدانهاند که کودکی، آموزش و خودِ زندگی را بیارزش کرده است.»
محمد حبیبی، فعال صنفی و سخنگوی این شورا، نیز اظهار داشت: «با رسیدن این عدد به ۲۰۰، در واقع یک مدرسه کامل را قتلعام کردهاند… زنگ مدرسه به صدا درمیآید، اما حیاط خالی است: ۲۰۰ دانشآموز، ۲۰۰ کولهپشتی، ۲۰۰ آینده که زیر خاک رفتهاند.»
نظامیسازی مدارس و تشدید فشار بر دانشآموزان
گزارشها حاکی از حضور نیروهای امنیتی، بسیج و افراد غیرآموزشی در مدارس پس از اعتراضات است. بر اساس این گزارشها، مدارس به فضایی برای «غربالگری ایدئولوژیک» و اعمال فشار روانی بر دانشآموزان تبدیل شدهاند.
بازجوییهای مکرر، پرسشهای تهدیدآمیز و ایجاد احساس «نظارت دائمی» موجب شده است که مدارس—که باید محیطی امن برای کودکان باشند—به محیطی سرشار از ترس و ناامنی بدل شوند. این وضعیت همچنین به افزایش غیبت دانشآموزان و کاهش انگیزه تحصیلی انجامیده است.
درخواست برای پاسخگویی و پایان سرکوب
تشکلهای صنفی معلمان تأکید کردهاند که مقامات حاکم مسئول مستقیم کشتار و سرکوب خونین هستند و باید پاسخگو شوند؛ تمامی بازداشتشدگان، از جمله دانشآموزان، معلمان و فعالان مدنی، باید فوراً و بدون قید و شرط آزاد شوند؛ نظامیسازی مدارس و فضاهای آموزشی باید فوراً متوقف شود؛ جامعه جهانی باید در همبستگی با مردم ایران سکوت نکند.
