محرومیت کارگران از حقوق خود، محور سیاست سرکوب دولتی در ایران است

۱۸ آبان ماه ۱۳۸۸ – کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز اعلام کرد که ۴ نفر از اعضای رهبری سندیکای کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه؛ فریدون نیکوفرد، جلیل احمدی، قربان علیپور و محمد حیدری مهر توسط نیروهای امنیتی احضار و برای گذراندن دوران حبس بازداشت و به زندان دزفول منتقل شدند. علی نجاتی؛ رئیس هئیت مدیره سندیکا، نیز منتظر است که هر لحظه حکم زندان او را اجرا کنند.

هادی قائمی؛ سخنگوی کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در مورد این بازداشت ها گفت:”این احکام و بازداشت ها حکایت از این دارد که جمهوری اسلامی ایران الزامات این کشور را بعنوان عضو سازمان جهانی کار نقض می کند و کارگران را از حقوق خود محروم می سازد.” هادی قائمی تاکید کرد که “محرومیت کارگران از حقوق خود، سیاست سرکوب دولت ایران است.”

سندیکای کارگران مجتمع نیشکر هفت تپه در سال ۱۳۸۷ در خوزستان و با حضور ۵۰۰۰ نفر از کارگران این مجتمع تشکیل شد. این اتحادیه کارگری توسط فدراسیون جهانی کارگران صنایع غذایی و کشاورزی به رسمیت شناخته شده است.

در روز دوم آبان ماه سال جاری، این سندیکا طی نامه ای از سازمان جهانی کار در مورد محاکمه اعضای سندیکا و نقض پیمان های ۸۷ و ۹۸ سازمان جهانی کار، درخواست کمک کرد. در این نامه جزئیات فعالیت های مسالمت آمیز این سندیکا در اعتراض به دستمزهای معوقه تشریح شده است که هیچ پاسخ مثبتی از طرف مسئولین دریافت نکرد و بنا براین منجر به تشکیل سندیکا در سال ۱۳۸۷ شد که بر اساس الزامات ایران  بعنوان عضو سازمان جهانی کار، این سندیکا باید یک واحد قانونی تلقی شود. در این نامه به اخراج اعضای سندیکا و محاکمه رهبری این اتحادیه اعتراض شده است و از سازمان جهانی کار خواسته شده است که در دفاع از اعضای این سندیکا اقدامی اساسی کند.

هادی قائمی در مورد وضعیت کارگران و مردم ایران گفت:”نه کارگران ومردم ایران، و نه جامعه جهانی نمی تواند این موضوع را بپذیرد که کارگران در ایران فاقد حق سازماندهی اتحادیه های مستقل کارگری باشند، در حالیکه این یک حق اساسی است. محاکمه اعضای اتحادیه های کارگری به صرف تشکیل اتحادیه، فقط می تواند منجر به افزایش نارضایتی ها و ناآرامی های اجتماعی در ایران و منزوی شدن جمهوری اسلامی ایران از جامعه بین الملل بشود.”

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران یادآور می شود که منصور اسانلو و ابراهیم مددی؛ دو تن از رهبران سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، و همچنین فرزاد کمانگر، هاشم خواستار، رسول بداقی و جعفر ابراهیمی از کانون های صنفی معلمان ایران فقط بخاطر فعالیتهای خود برای سازماندهی که حقی حفاظت شده در قوانین بین المللی است، در زندان بسر می برند.

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از مقامات خواست که اتهامات فعالان و اعضای اتحادیه های کارگری را لغو کنند و آنها را  به همراه همه کسانی که صرفا بخاطر حق آزادی بیان و تجمع بازداشت شده اند، فورا آزاد کنند.