سرکوب بیوقفه معلمان در ایران؛ ضرورت واکنش جامعه جهانی
چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵ – در پی اعتراضهای گسترده و خونین دی ۱۴۰۴ و سرکوب مرگبار معترضان در شهرها و مناطق مختلف کشور، جمهوری اسلامی کارزاری سازمانیافته را برای سرکوب معلمان، یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین گروههای مدنی ایران، به راه انداخته است.
مقامهای امنیتی و قضایی، در چارچوب کارزار گستردهتر جمهوری اسلامی برای سرکوب هرگونه صدای مخالف، معلمان و فعالان تشکلهای صنفی فرهنگی را بهطور خودسرانه بازداشت، ناپدیدسازی قهری و با اتهامهای واهی تحت پیگرد قضایی قرار دادهاند. بسیاری از آنان برای مدتهای طولانی در سلول انفرادی نگهداری شده و از دسترسی به وکیل، ارتباط با دنیای خارج و خدمات درمانی محروم بودهاند؛ اقداماتی که با هدف ارعاب معلمان و خاموش کردن فعالیتهای مستقل صنفی صورت گرفته است.
بررسیهای کمپین حقوق بشر ایران نشان میدهد که پس از اعتراضات دی ۴۰۴ تا به امروز (۶مرداد ۴۰۵) دستکم ۶۰ معلم و بازدا بازداشت، زندانی و یا با احکام قضایی روبرو شدهاند. با این حال، تعداد واقعی بازداشتشدگان بهطور قطع بسیار بیشتر است؛ بهویژه در مورد معلمانی که در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ بازداشت شدند اما پروندههای آنان هرگز علنی نشد، همچنین در شهرهای کوچک بسیاری از بازداشتها هرگز گزارش نشدهاند. افزون بر این، قطع بیسابقه اینترنت در سراسر کشور به مدت ۸۸ روز نیز مستندسازی سرکوب خشونتبار حکومت را بهشدت دشوار کرده است.
به گفته هادی قائمی، مدیر کمپین حقوق بشر ایران، «جمهوری اسلامی مصمم است برای حفظ قدرت خود، صدای جامعه را خاموش کند و کارزار سرکوبگرانهاش علیه معلمان، که یکی از مهمترین نهادهای مدنی مستقل و سراسری ایران را تشکیل میدهند، بخش کلیدی این راهبرد است.»
یافتههای کلیدی گزارش:
-
دهها معلم، اغلب با خشونت، بازداشت شدهاند و احتمالا شمار بسیار بیشتری از بازداشتها هرگز گزارش نشده است.
-
معلمان بازداشتشده برای مدتهای طولانی در بازداشت خودسرانه، بدون دسترسی به وکیل و ارتباط با دنیای خارج و در سلولهای انفرادی نگهداری شدهاند.
-
معلمان زندانی از دسترسی به خدمات درمانی ضروری، تماس با خانواده و غذای مناسب محروم شدهاند.
-
معلمان با اتهامهای مبهم امنیتی تحت پیگرد قرار گرفتهاند.
-
احکام صادرشده شامل حبسهای طولانیمدت، شلاق و تبعید داخلی بوده است.
-
بازداشتها بهویژه در شهرهای کوچک و مناطق کوچک گستردگی بیشتری داشتهاند، اما بسیاری از بازداشتها کمتر رسانهای یا مستند شدهاند.
هادی قائمی تاکید کرد: «جمهوری اسلامی در تلاش است تا معلمان، دانشجویان، فعالان مدنی و وکلا را یکی پس از دیگری حذف کند؛ زیرا این افراد صداهای مستقلی هستند که میتوانند جامعه را بسیج کنند. جامعه جهانی باید در برابر این روند واکنش قاطع، موثر ومعناداری نشان دهد.»
به گفته هادی قائمی، «در مورد برخوردهای حکومتی با معلمان، سازوکارهای مشخصی در سطح بینالمللی وجود دارد؛ از سازمان بینالمللی کار (ILO) و یونسکو گرفته تا سازوکارهای ویژه سازمان ملل. این نهادها باید در واکنش به این کارزار خشونتبار و مجرمانهی آزار و سرکوب معلمان، سکوت نکنند و وارد عمل شوند.»
کمپین حقوق بشر ایران از تمامی نهادهای بینالمللی مرتبط و دولتهای متعهد به حقوق بشر و آزادیهای مدنی در سراسر جهان میخواهد:
-
یونسکو باید سرکوب معلمان و دیگر اقدامات خودسرانه و فراقضایی علیه آنان در ایران را بهطور علنی محکوم کرده و موضوع هدف قرار گرفتن معلمان را به یکی از اولویتهای اصلی گفتوگوها و تعاملات خود با مقامهای جمهوری اسلامی ایران تبدیل کند.
-
سازمان بینالمللی کار (ILO) باید با بهرهگیری از سازوکارهای نظارتی و رویههای خود و در چارچوب استانداردها و اسناد بینالمللی این سازمان، از جمله مفاد «مقاولهنامههای بنیادین»، نقض آزادی تشکلیابی و حقوق صنفی معلمان در ایران را بررسی کرده و پرونده معلمان زندانی را بهطور مستمر پیگیری کند.
-
نهاد آموزش بینالملل (Education International) و اتحادیههای معلمان در سراسر جهان باید با راهاندازی کارزارهای همبستگی و حمایت، خواستار آزادی فوری و بیقیدوشرط معلمان زندانی در ایران شوند.
-
گزارشگران موضوعی سازمان ملل، از جمله گزارشگران ویژه در زمینههای شکنجه، حق آزادی تجمعات مسالمتآمیز و تشکلیابی، و حق آموزش، همراه با گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران و گروه کاری بازداشتهای خودسرانه، باید با بهرهگیری از سازوکارهای خود، از جمله مکاتبات رسمی و درخواست اقدام فوری، وضعیت معلمان بازداشتشده در ایران را پیگیری، خواستار آزادی فوری آنان شوند و مقامهای جمهوری اسلامی را نسبت به نقض حقوق معلمان پاسخگو کنند.
-
دولتهای متعهد به حقوق و آزادیهای صنفی، باید علیه مقامها و نهادهای مسئول در بازداشتهای خودسرانه، شکنجه، محروم کردن معلمان از خدمات درمانی و پیگردهای سیاسی آنان، تحریمهای هدفمند اعمال کنند و پرونده معلمان زندانی در ایران را به یکی از اولویتهای اصلی روابط دوجانبه و گفتوگوهای خود با جمهوری اسلامی تبدیل کنند.
معلمان؛ هدف کارزار سرکوب مستمر
بررسیهای کمپین حقوق بشر ایران نشان میدهد که تعداد معلمان و فعالان صنفی بازداشتشده در شهرهای کوچک ایران به شکل قابل ملاحظهای بیشتر بوده است. موضوعی که نشان دهنده اهمیت جایگاه این فعالان در اثرگذاری اجتماعی آنان است.
علاوه بر بازداشتهای حین اعتراضات، بسیاری از معلمان—بهویژه فعالان صنفی و تشکلهای معلمان در شهرهای کوچک—هفتهها یا حتی ماهها پس از فروکش کردن اعتراضات نیز بهطور خودسرانه بازداشت شدند.
بسیاری دیگر از معلمان بازداشتشده نیز ماهها یا حتی سالها در بلاتکلیفی قضایی نگه داشته شدهاند و پروندههای آنان همچنان مفتوح است؛ وضعیتی که نشاندهنده تلاش مستمر حکومت برای ارعاب معلمان و خاموش کردن فعالیتهای مستقل صنفی و مدنی آنها است.
کمپین حقوق بشر در ایران همچنین موارد متعددی را مستند کرده است که نشان میدهد معلمان زندانی بهطور مکرر از دسترسی به خدمات درمانی ضروری، درمان تخصصی و داروهای مورد نیاز محروم شدهاند. این الگوی رفتاری تنها به بازداشت محدود نمیشود، بلکه مقامهای زندان از محرومیت از خدمات درمانی و سایر اقدامات تنبیهی بهعنوان ابزاری برای افزایش فشار بر معلمان زندانی استفاده میکنند.
تحقیقات کمپین حقوق بشر ایران همچنین نشان میدهد که دامنه سرکوب در شهرهای کوچک بسیار گستردهتر از آن چیزی بوده که تاکنون مستند شده است.
یک فرد مطلع از وضعیت تعدادی از معلمان و فرهنگیان بازداشتشده در شهر اراک (استان مرکزی) به کمپین حقوق بشر ایران گفت: «در شهر کوچکی مثل اراک تعدادی از فرهنگیان و معلمان بازداشت شدند اما خب اسامی تعداد محدودی رسانهای شد. یکی از معلمانی که بازداشت شده بود با اتهام محاربه روبرو بود که در نهایت از این اتهام تبرئه شد و پس از چند ماه با وثیقه آزاد شد. او همان روزهای ۱۸- ۱۹ در منزل شخصی بازداشت شد. یکی دیگر از معلمان خوشنام شهر نیز فروردین ماه ، یعنی در میانه جنگ، پس از یورش ماموران به محل سکونتش بازداشت شد که به تازگی با قید وثیقه آزاد شد.»
به گفته این منبع مطلع «یکی از بازداشتشدگان اعتراضات شهر اراک، معلم و همزمان معاون مهمترین و معروفترین دبیرستان شهر بود. دبیرستانی که بام آن محل استقرار نیروهای مسلح و شلیک به سمت معترضان در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی بود. این دبیرستان مشرف به یکی از خیابانهای اصلی شهر است که جمعیت زیادی برای اعتراض به آنجا آمده بودند از جمله همین آقای معاون به همراه همسر و فرزندانش که همگی بازداشت میشوند. موضوع مهم اینجاست که همسر این آقا ، خود یکی از مقامات عالیرتبه شهر است».
فهرست معلمان و فعالان صنفی معلمان که پس از شروع اعتراضات دی ۱۴۰۴ بازداشت و یا محکوم شدند.
فاطمه زارعی، معلم بازنشسته، عصر روز جمعه ۱۲ دیماه توسط نیروهای امنیتی در مشهد بازداشت شد. و به مکان نامعلومی منتقل شد. پس ۲ هفته آزاد شد.
جلیل شیردل؛ معلم بازنشسته بابل روز ۱۴ دی بازداشت شد.
اسماعیل خدایاری؛ معلم قزوین روز ۱۴ دی بازداشت شد.
کیومرث_واعظی، معلم ساکن سنقز ۱۵ دیماه توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت شد. وی در مقابل منزل شخصی خود در شهر سنقز توسط ماموران اطلاعات سپاه بازداشت و سحرگاه روز بعد به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شد. رو ۴ مارچ توسط دادگاه انقلاب این شهرستان به پنج سال حبس محکوم شد.
حمید رحمتی؛ معلم بازنشسته و عضو هیئتمدیره کانون صنفی شهرضا روز ۱۷ دی بازداشت و به زندان شهرضا منتقل شد
ابوالفضل رحیمیشاد؛ معلم و فعال مدنی_تهران روز ۱۷ دی بازداشت و روز۲۴ دی آزاد شد.
آرمان شاپوری، معلم اهل ایذه – روز ۲۲ ژانویه بازداشت شد. در تاریخ ۲۷ فوریه توسط شعبه اول دادگاه انقلاب اهواز به دو سال حبس، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و یک سال حضور در ستاد امر به معروف و نهی از منکر محکوم شد.
عبدالرضا قندهاری، معلم عبدالرضا قندهاری معلم اهل نیشابور در تاریخ ۲۷ دی ۴۰۴ در این شهرستان بازداشت شد. این معلم تا چند هفته اجازه هیچ تماسی با خانواده خود نداشت . عبدالرضا قندهاری پیشتر نیز به واسطه فعالیت های خود سابقه برخوردهای قضایی را داشته است.
آرش نیکخو، معلم ساکن دهدشت، روز ۲۴ ژانویه بازداشت شد.
روز دوشنبه ۶ بهمن ماه، منزل کوکب بداغی پگاه، معلم ساکن شهرستان ایذه توسط نیروهای امنیتی مورد تفتیش قرار گرفت. ماموران برخی از لوازم شخصی و دیجیتال خانم بداغی را ضبط کردند. وی همزمان با دریافت ابلاغیهای به اداره اطلاعات احضار شد. در تاریخ ۲۲ جون کوکب بداغی پگاه، معلم ساکن شهرستان ایذه، توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری دو اهواز به تحمل یک سال حبس محکوم شد.
محسن خدایی، معلم اهل شهر جاورسیان از توابع شهرستان خنداب در استان مرکزی در تاریخ ۱۸ دیماه توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود بازداشت شد.
رضا طاهری، معلم ساکن کرج، روز اول فوریه بازداشت شد.
علی شمایلی، معلم اهل سنقر در تاریخ ۹ فوریه توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.چندی بعد با تودیع وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان سنقر آزاد شد.
مستوره نریمانی در اهواز، ۱۹ دی بازداشت شد.
امیر_رحیمی در ازنا، در تاریخ ۱۹ دی بازداشت شد. امیر رحیمی،در تاریخ ۱۶ می توسط دادگاه تجدیدنظر استان لرستان به چهار سال حبس محکوم شد.
آمنه بیرقداری، معلم ۶۱ ساله بازنشسته اهل فریمان در جریان اعتراضات دیماه خونین و در تاریخ ۱۷ دی ۴۰۴ در منزلش بازداشت شد و در فروردین ۴۰۴ به قید وثیقه آزاد شد. با این حال، یک ماه بعد، بار دیگر بازداشت شد و از ۲۸ خرداد سال جاری، برخلاف اصل تفکیک جرائم، به بند زندانیان جرائم خشن و سنگین در زندان وکیلآباد مشهد منتقل شده است. بر اساس گزارشها، برخی زندانیان این بند با توسل به زور، وسایل شخصی، لباسها و کارت تلفن او را ضبط کردهاند و در حال حاضر حتی امکان تماس با خانواده را نیز ندارد. علی انبایی فریمانی، همسر آمنه بیرقداری در پی بازداشت دوم این معلم بازنشسته دچار سکته مغزی شده و هماکنون در بیمارستان بستری است. ایمان انبایی فریمانی فرزند او نیز به سرطان استخوان مبتلاست.
ستار زارعی در خمینیشهر، ۱۹ دی بازداشت شد.
شروین حمیده در کرج، ۱۹ دی بازداشت شد.
فرهاد_رحمانی در تاکستان، ۱۹ دی بازداشت شد.
علی ایمانی مطلق در لرستان، ۱۹ دی بازداشت شد.
مسعود_کیانی در شاباد، ۱۹ دی بازداشت شد.
سینا کریمی مفرد، معلم در شهرستان کهگیلو ۱۹ دی بازداشت شد.
رضا شجاع مزرجی مورخ ۱۹ دی ماه توسط نیروهای در منزل شخصی خود در شهرستان سرخس بازداشت شد. آقای شجاع مزرجی مورخ ۱۸ بهمن ماه با تودیع وثیقه دو میلیارد تومانی از یکی از بازداشتگاه های اداره اطلاعات سرخس آزاد شد. از جمله اتهامات مطروحه بر علیه این معلم اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام عنوان شده است.
مسعود قبادی، معلم اخراجی روز یکشنبه ۲۶ بهمن ماه پس از حضور در اطلاعات سپاه شهرستان چرام بازداشت و چند روز بعد با تودیع وثیقه آزاد شد.
شنبه ۲ اسفندماه، یعقوب محمدی، معلم بازنشسته، توسط نیروهای امنیتی در آبدانان بازداشت شده است. بازداشت وی به دلیل سخنرانی در مراسم چهلم یکی از جانباختگان اعتراضات دیماه در این شهرستان صورت گرفته است.
عزیز اسماعیلی، عضو هیأتمدیره انجمن صنفی معلمان کرمانشاه، روز ۲۲ فوریه توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
عزتالله صادقی، معلم بازنشسته و رئیس کانون بازنشستگان استان مرکزی، اواخر دی بازداشت شد. وی پس از ۳۸ روز بازداشت با تودیع وثیقه آزاد شد.
رضا گرامی، معلم ساکن جغتای، (۱۸ یا ۱۹ دی) بازداشت شد.
حسین رمضانپور در بجنورد، (۱۸ دی)
یک منبع مطلع از شرایط بازداشت حسین رمضانپور، معلم و فعال مدنی، در شهر بجنورد به کمپین حقوق بشر ایران گفت: «روز ۱۸ دی ماه ماموران اطلاعاتی در خیابان آقای رمضانپور را به همراه ضرب و شتم بازداشت کردند در حالی که آقای رمضانپور با ماشین شخصی خودش بود و او را از ماشین پیاده کردند و بردند. در روز روشن انگار یک مجرم خطرناک را دستگیر کرده باشند.»
به گفته این منبع: «مادر آقای رمضانپور که بالای ۷۰ سال سن دارد تا چند هفته از محل نگهداری فرزندش خبری نداشت و مجبور بود هر روز به مراجع قضایی برود تا شاید خبری از پسرش بگیرد.اما هیچکس کمکی نمیکرد. بعد از حدود ۲۰ روز مشخص شد که فرزندش به زندان بجنورد منتقل شده است.»
بنا به گزارش شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران حسین رمضانپور پس از ۲۱ روز بازجویی در بازداشتگاه انفرادی اداره اطلاعات استان، با تشکیل پرونده ای جدید، در روز ۹ بهمن تحویل زندان بجنورد شد.
محمود حیدریان در بجنورد، (۱۸ یا ۱۹ دی)
سیروس ستار نژاد در ملارد، (۱۸ یا ۱۹ دی)
عباس باقری، معلم بازنشسته در خراسان شمالی (۱۸ یا ۱۹ دی)
جواد صفری معلم بازنشسته در طارم زنجان، (۱۸ یا ۱۹ دی)
فروزان یکتایی، در رشت، (۱۸ یا ۱۹ دی)
حسین خالقی، داراب (۱۸ یا ۱۹ دی)
آهنعلی جهاندیده در داراب (۱۸ یا ۱۹ دی)
رحمت الله خداوندی ، در زرین دشت (۱۸ یا ۱۹ دی)
مسلم پرویزی، در زرین دشت (۱۸ یا ۱۹ دی)
فیروز بریزی، در زرین دشت (۱۸ یا ۱۹ دی)
مهرداد فریبرزی در زرین دشت (۱۸ یا ۱۹ دی)
امین بریزی در زرین دشت، (۱۸ یا ۱۹ دی)
هادی منفرد، در قیر و کارزین(استان فارس) (۱۸ یا ۱۹ دی)
حسن جعفری در قیر و کارزین(استان فارس) (۱۸ یا ۱۹ دی)
جعفر طاهری در قیر و کارزین(استان فارس) (۱۸ یا ۱۹ دی)
عبداله رضایی؛ معلم بازنشسته و عضو هیئتمدیره انجمن صنفی هرسین روز ۱۸ دی بازداشت شد.
علی احمدی، معلم بازنشسته در تاریخ ۱۶ اسفندماه توسط نیروهای امنیتی در شیراز بازداشت و به زندان عادلآباد این شهر منتقل شده است. به نوشته شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران این معلم با وجود شرایط نامناسب جسمانی از آزادی و دسترسی به درمان محروم است.
بختیار_رضوانی، معلم ساکن گچساران که در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۴۰۴ بازداشت شد. آقای رضوانی در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۴۰۴، در منزل شخصی خود در گچساران توسط مأموران اداره اطلاعات بازداشت شده است. وی پس از بازداشت به زندان گچساران منتقل شد
ئالان حکمتیراد، معلم ساکن مهاباد، مورخ ۱۸ فروردین ماه توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت شد.
مجتبی ایروی، معلم بازنشسته اهل بیجار، در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی در بیجار بازداشت شد و به مدت بیش از ۳ ماه از وضعیت و محل نگهداری وی اطلاعی کسب نشد.
علیرضا شایگان، معلم بازنشسته، در تاریخ ۲۵ فروردینماه سال جاری، پس از احضار به اداره اطلاعات این شهرستان بازداشت شد.
زهرا عارفی مهر، معلم و هنرمند، روز شنبه ۱۰ خردادماه در دادگاه انقلاب سبزوار برگزار شد. وی در پایان این جلسه، بازداشت و به زندان تربت حیدریه منتقل شد.
یوسف امینی، معلم بازنشسته ساکن بوکان روز ۱۳ جون توسط نیروهای امنیتی در این شهرستان بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
روز ۲۲ جون – محکومیت هادی جلالی، معلم ساکن کرمان توسط شعبه هفتم دادگاه تجدیدنظر استان کرمان عیناً تایید شد. وی در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب به دو سال و هفت ماه حبس محکوم شده بود.هادی جلالی، معلم ساکن کرمان در مرداد ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از حدود یک ماه با تودیع وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد شد.
روز اول تیرماه ۱۴۰۵ جلسه بازپرسی محمدرضا علیجانی، معلم بازنشسته در شعبه ۲۶۹ دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان مشهد برگزار شد.وی از بابت اتهامات اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت داخلی و فعالیت تبلیغی علیه نظام از خود دفاع کرد. آقای علیجانی پس از تفهیم اتهامات، با تامین قرار کیفری آزاد شد. آقای علیجانی، دبیر رسمی آموزش و پرورش در بخش گلبهار شهرستان چناران، با ۲۹ سال سابقه خدمت، در اردیبهشتماه ۱۴۰۲ با رأی هیأت تجدیدنظر رسیدگی به تخلفات اداری کارمندان وزارت آموزش و پرورش، به بازنشستگی اجباری محکوم شد.
روز دوشنبه ۸ تیر ۱۴۰۵آریا نورانی، معلم رسمی پایه ابتدایی در شهرستان مانه، از سوی مرجع قضایی استان خراسان شمالی به ۱۴ ماه حبس محکوم شده است. این معلم از جمله بازداشتشدگان اعتراضات خونین دیماه گذشته بود که پس از دو هفته بازداشت توسط نیروهای «امنیتی» با قید وثیقه آزاد شده بود.
روز ۹ تیرماه ۱۴۰۵ احمد علیزاده، معلم بازنشسته توسط دادگاه انقلاب ایلام به دو سال حبس تعزیری، یک سال ممنوعیت خروج از کشور، ابطال گذرنامه و انجام خدمات عمومی رایگان در شهرداری آبدانان محکوم شد. وی هماکنون دوران محکومیت تبعید خود را در شهرستان فنوج سپری میکند.
روز ۹ تیرماه ۱۴۰۵ جانمحمد احمدی، معلم بازنشسته و رئیس انجمن صنفی معلمان نورآباد ممسنی، توسط نیروهای امنیتی در ورودی شهر نورآباد ممسنی بازداشت شد.
آزاده سالکی، معلم شاغل در خواف و از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ توسط دادگاه تجدیدنظر استان خراسان رضوی به پنج سال حبس محکوم شد. وی در مرحله بدوی به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود.
روز سهشنبه ۹ تیر شعبه دوم دادگاه انقلاب استان همدان، رضا مسلمی، از فعالان صنفی معلمان همدان، را به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» به سه سال و شش ماه و یک روز حبس و بابت اتهام «تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به هفت ماه و ۱۶ روز حبس محکوم کرد.
صباح ولدبیگی، معلم بازنشسته، ۱۲ روز است که توسط نیروهای امنیتی در شهرستان پاوه بازداشت شده و در یکی از بازداشتگاههای امنیتی کرمانشاه نگهداری میشود.
تشدید فشار بر معلمان محبوس:
در ماههای گذشته گزارشهای مختلفی از تشدید فشار بر معلمانی که از سالهای قبل در زندان محبوس بودند، منتشر شده است؛ مسعود فرهیخته، فعال صنفی معلمان، که که در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۴۰۴ و در جریان برگزاری مجمع عمومی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران بازداشت و برای اجرای حکم سه سال و شش ماه و یک روز حبس به زندان مرکزی کرج منتقل شد، تاکنون شش بار از زمان بازداشت به سلول انفرادی منتقل شده است.
در آخرین مورد مسعود فرهیخته از روز ۹ تیر ۱۴۰۵ به مدت بیست روز در سلول انفرادی نگهداری شد و در این مدت از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده نیز محروم بود.بنابر اظهارات بازرس سازمان زندانها و مسئولان زندان، انتقال آقای فرهیخته به انفرادی در پی انتشار بیانیه اخیر او صورت گرفته و به عنوان «تنبیه انضباطی» اعمال شده است. مسعود فرهیخته در آن بیانیه اعلام کرده بود که در دادگاهی که آن را فاقد معیارهای دادرسی عادلانه میداند، شرکت نخواهد کرد. همچنین گزارشها حاکی از آن است که همزمان با ادامه نگهداری آقای فرهیخته در انفرادی، زندانیان سالن ۱۶ نیز با محدودیتها و فشارهای بیشتری مواجه شدهاند؛ از جمله محدود شدن تماس با خانواده، قطع گاز و کاهش کیفیت و مقدار غذای زندانیان.
بنا به گزارشها ابوالفضل خوران، فعال صنفی معلمان محبوس در زندان اراک، که از تاریخ ۲ بهمن ۱۴۰۳، در زندان است، با وجود ابتلا به بیماری کلستئاتوم و نیاز به عمل جراحی، همچنان از دسترسی به درمان تخصصی و اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان محروم است. مسئولان زندان تاکنون به درخواست تجمیع احکام او نیز رسیدگی نکردهاند. ابوالفضل خوران شهریورماه ۱۴۰۲، توسط شعبه ۱۰۵ دادگاه کیفری دو اراک از بابت اتهامات “توهین به مقدسات” و “اخلال در نظم و آسایش عمومی” به شش سال حبس و تحمل ۷۴ ضربه شلاق تعزیری در ملاعام محکوم شده بود.
یک منبع مطلع از شرایط ابوالفضل خوران درباره فعالیتهای این معلم و دلایل بازداشت و برخوردهای امنیتی و قضایی با وی به کمپین حقوق بشر ایران میگوید «ابوالفضل خوران، معلم و فعال مدنی دغدغهمندی است که در سالهای اخیر و بهخصوص پس از جنبش «زن،زندگی،آزادی» فعالیتهای بسیاری در شهر اراک انجام میداد؛ مسئولان در زندان هم برای او پروندهسازی کردند و با اتهامات همچون تشویق و ترغیب دیگر زندانیان به اعتصاب روبروست».
